آمار

نتیجه جستجوی شما انتهای صفحه می باشد.لطفا شکیبا باشید...

چراغ خواب لاک پشت

قیمت : 65,000 تومان
ساعت بند چرم الیزابت

 

قیمت : 20,000 تومان

فلاسك فندكي ماشين-چاي ساز فندكي خودرو

قیمت : 28,000 تومان
چراغ قوه پليسي شكاري تمام فلزي فدرال امريکا برد یک کیلومتر

قیمت : 50,000 تومان

ساعت مچی اسپورت طرح رولکس مارک WALAR

قیمت : 35,000 تومان
ادکلن مردانه انکر نویر د لالیک

قیمت : 45,000 تومان
موکن ویزیت WIZZIT

قیمت : 20,000 تومان

تخفیف ویژه ساعت کاسیو PRG-500Y

قیمت : 50,000 تومان
ساعت GUCCI طرح Selena

قیمت : 18,000 تومان
ساعت CK طرح لارنس

قیمت : 18,000 تومان

شامپو رفع سفيدي مو

قیمت : 30,000 تومان
چای ساز و قهوه جوش همراه

قیمت : 20,000 تومان
ساعت زنانه مارگاریتا

قیمت : 22,000 تومان

جارو برقي فندكی ماشین

قیمت : 28,000 تومان
سفیدکننده دندان Whitelight

قیمت : 20,000 تومان
برچسب دیواری استیکر

قیمت : 15,000 تومان

ریش تراش سه تیغ فیلیپس philips

قیمت : 70,000 تومان
اسپري موبر

قیمت : 20,000 تومان
کاربرد ربات در کشاورزی

کاربرد ربات در کشاورزی

کاربرد رباتیک در کشاورزی - کاربرد رباتیک در کشاورزی

سایت تفریحی

وطن من

پی سی


کاربرد رباتیک در کشاورزی

محلولهاي غذايي در كشت هيدروپونيك

الف- نحوه تهيه محلولهاي غذايي:محلولهاي غذايي حاوي حداقل دوازده عنصر غذايي مي باشند که موقع مصرف با آب آبياري رقيق مي گردند. براي دقت عمل، بهتر است ترکيبات و املاح موجود در آب آبياري قبل از اختلاط با محلول غذايي اندازه گيري شود زيرا براي رسيدن به يک محلول استاندارد مطابق با نياز گياه ضرورت ايجاب مي نمايد که عناصر اضافي که در آبياري موجود هستند در طراحي فرمول غذايي منظور شوند.

در محلولهاي غذايي علاوه بر وجود عناصر مورد نياز گياه رعايت دو عامل عمده در طول رشد گياه بسيار مهم مي باشد:

1-PH: PH ميزان درجه اسيدي يا قليايي بودن محلول غذايي مورد مصرف را نشان مي دهد و از درجات حداقل بين صفر تا حداکثر 14 درجه بندي شده است. معمولا بهترين درجه PH براي گياهان در روش کشت بدون خاک بين 5/5 الي 7 مي باشد. اگر PH بالاتر يا پايينتر از اين مقدار شود موجب کاهش رشد و در صورت شدت تغييرات باعث مرگ گياه مي شود، براي تنظيم PH از جمله کاهش آن از اسيد سولفوريک و براي افزايش آن از هيدروکسيد کلسيم ميتوان استفاده کرد.

2- EC:EC  هدايت الکتريکي محلول غذايي يا شوري محلول مصرفي را نشان مي دهد، و حاکي از ميزان غلظت عناصر و بنيانهاي غذايي يونيزه شده است. هر چه غلظت يونها بيشتر باشند جريان الکتريکي بيشتر برقرار شده و عدد EC بالاتري نشان مي دهد و هر چه غلظت عناصر کمتر شود EC کمتري را نشان داده مي شود. تغييرات EC  از صفر تا 25 شماره گذاري شده و معمولا مناسبترين EC کمتر از 2 مي باشد. هر چند ميزان حساسيت گياهان مختلف به شوري متفاوت مي باشد ولي معمولا EC هاي بالاتر از 3 بتدريج بر رشد و کيفيت گياهان اثر منفي خواهد گذاشت. با اين وصف لازم است براي ساختمان محلولهاي غذايي از آبي که EC آن کمتر از 1 مي باشد استفاده نمود، زيرا پس از ساخت محلول غذايي با آب EC آن به نسبت اضافه کردن عناصر غذايي افزايش مي يابد حال اگر آب مصرفي EC معادل 2 داشته باشد پس از اضافه کردن ترکيبات غذايي مظمئنا EC آن بيشتر از 2 و نزديک 3 خواهد شد.

برحسب آزمون و خطاي رشد گياه با توجه به کشت در منزل معمولا آب مصرفي همان آب شرب است که تصفيه شده و شيرين بوده و اغلب داراي EC کمتر از 1 مي باشد.

معمولا محلول هاي غذايي از نظر نياز گياهان باغلظت هاي متفاوت عناصر تهيه مي شود و همين تفاوت غلظت است که تحت عنوان فرمولهاي مختلف محلول غذايي ناميده مي شود چنانچه اين تفاوت ها ديده نشود و خواسته شود که ميزان غلظت عناصر غذايي براي همه گياهان يکسان تنظيم گردد مسلما اين کار صحيح نخواهد بود.

بنابر اين بهتر است با توجه به منابع و تجارب موجود از محلولهاي غذايي معرفي شده به هر گياه استفاده شود.

براي آشنايي علاقه مندان به تهيه محلول غذايي و استفاده از ترکيبات شيميايي عناصر و نحوه محاسبه وزن ملکولي آنها براي تعيين غلظت مختصري به اين موارد اشاره مي گردد:

براي ساخت يک محلول غذايي بايستي از مقدار مختلف عناصر غذايي مورد نياز گياه بخصوص اطلاع کافي داشت، همچنين از نسبت عناصر شيميايي مورد استفاده در فرمول غذايي آگاهي کامل داشت.

براي محلول سازي لازم است به ميزان حلاليت مواد شيميايي مورد استفاده و اينکه ترکيبات شيميايي مورد استفاده تا چه اندازه ناخالصي دارد و آن ناخالصي ها چه مي باشد و تعداد مولکولهاي آب تبلور همراه آن ترکيب چه مقدار است توجه شود.از طرفي به ميزان تاثير متقابل عناصر شيميايي نسبت به يکديگر بايد توجه کافي شود. بعنوان مثال محلول نيترات کلسيم در اختلاط با برخي ترکيبات در حالت ساخت محلول غذايي غليظ دچار واکنشهاي شيميايي شده و ترکيبات جديدي را بوجود مي آورد که قابل استفاده نمي باشد. در اينصورت بهتر است براي ساخت محلول هاي غذايي غليظ، آنها را طي دو مرحله جداگانه A و B آماده نمود و سپس اقدام به رقيق سازي دو محلول در يک مخزن نمود. که در اين حالت آثار ترکيبي بسيار ناچيز، و قابل اغماض است. اين دو محلول غليظ به نامهاي Stock A و Stock B معروف هستند، براي ساخت يک محلول غذايي لازم است ابتدا وزن اتمي کليه عناصر مورد نياز را منظور نمود جدول(1)، آنگاه با مشخص نمودن وزن اتمي کليه عناصر وزن مولکولي يک ترکيب را بدست آورد. بعنوان مثال در مورد So4 Zn وزن مولکولي آن بشرح زير بدست مي آيد.

وزن مولکولي S(32)+O4(16*4)+Zn(65)=161

بدين ترتيب ميزان مواد شيميايي مورد نياز براي تهيه محلول غذايي را به نسبت عناصر موجود در ترکيب فرمول غذايي بدست مي آورند.بديهي است که ميزان ناخالصي ها و مولکولهاي آب موجود در ترکيب بايستي در محاسبات منظور شوند.

جدول شماره 1 – وزن اتمي تعدادي از عناصر که عموما در تهيه محلولهاي غذايي هايدروپونيک مورد استفاده قرار مي گيرد.

وزن اتمي

علايم اختصاري

عنصر

وزن اتمي

علايم اختصاري

عنصر

55

Mn

منگنز

11

B

بر

96

Mo

موليبدن

40

Ca

کلسيم

14

N

ازت

12

C

کربن

16

O

اکسيژن

35

Cl

کلر

31

P

فسفر

59

Co

کبالت

39

K

پتاسيم

64

Cu

مس

23

Na

سديم

1

H

هيدروژن

32

S

گوگرد

56

Fe

آهن

65

Zn

روي

24

Mg

منيزيوم

ميزان عنصر خالص در هر ترکيب شيميايي مساوي وزن اتمي آن با در نظر گرفتن ضريب آن عنصر مي باشد مثلا در ترکيب  So4Znميزان روي 65 گرم و ميزان اکسيژن 64 گرم در هر مولکول گرم سولفات روي مي باشد. براي بدست آوردن يک گرم روي در ترکيب مربوطه از تقسيم وزن مولکولي ترکيب به وزن اتمي روي مقدار ترکيب شيميايي مورد نياز بدست مي آيد 5/2=65/161 يعني به ازاء هر 5/2 گرم خالص ترکيب شيميايي سولفات روي يک گرم روي خالص وجود دارد.اگر اين مقدار سولفات روي در 1000 ليتر آب حل شود بميزان يک ppm (يک قسمت در ميليون) روي خواهيم داشت. در اين ارتباط جدول شماره 2 ميزان گرم مورد نياز ترکيبات شيميايي در 1000 ليتر آب را براي بدست آوردن يک ppm از عناصر مشخص شده نشان مي دهد.

جدول شماره 2 – مقدار مواد شيميايي قابل استفاده (برحسب گرم) در ساخت 1000 ليتر محلول غذايي بمنظور رساندن عناصر غذايي به ميزان يک گرم در هزار ليتر

  دومين عنصر موجود

  مقادير بر حسب گرم در 100 ليتر آب ppm

عنصر غذايي تامين شده

  مواد شيميايي مرکب در ترکيب

 

  4/7

ازت

  سولفات آمونيوم

  کلسيم 1/36 ppm
ازت 0/74 ppm

  6/45
4/7

ازت
کلسيم

  نيترات کلسيم

 پتاسيم 2/6 ppm
ازت 0/38 ppm 

  7/3
2/8

ازت
پتاسيم

 نيترات پتاسيم

 

  6/45

 ازت

  نيترات سديم

 

  2/17

  ازت

  اوره

 فسفر0/8 ppm
پتاسيم1/26 ppm 

  3/53
4/45

  پتاسيم
فسفر

  فسفات منوپتاسيم

  کلسيم 0/6 ppm

  4/78

  فسفر

  سوپر فسفات تريبل

 

 4/8

  کلسيم

  سولفات کلسيم(گيپسوم)

 

  5/64

  بر

  اسيد بوريک

 

  3/91

  مس

  سولفات مس

 

  4/96

  آهن

  سولفات آهن(فرو)

 

  4/05

  منگنز

  سولفات منگنز

 

  10/25

  منيزيم

  سولفات منيزيم(ايپسوم)

 

  1/5

  موليبدن

  تري اکسيد موليبدن

 

  4/42

  روي

  سولفات روي

ب - انواع فرمولهاي غذايي :
در اين مبحث به سه نوع فرمول غذايي از فرمولهاي متعدد رايج و مورد مرف اغلب گياهان اشاره مي گردد. يکي از انها محلول غذايي هوگلند مي باشد. اين محلول غذايي طيف کاربرد وسيعي براي اغلب گياهان بالاخص براي سبزيجات و گلها دارد. و ديگري محلول غذايي اشتاينر است که براي صيفي جات مثل گوجه فرنگي استفاده مي شود. همچنين فرمول غذايي کوپر که براي اغلب گياهان قابل استفاده بوده و در يک شرايط مطلوب محيطي بسيار خوب جواب داده است مورد بحث قرار مي گيرد. بطور کلي مي توان گفت که براي گياهان پر شاخ و برگ از محلول غذايي که داراي ازت بيشتري مي باشد مورد نياز است، در صورتي که گياهان غده اي به فسفر بيشتري در محلول غذايي نيازمندند. اگر چه در استفاده از هر محلول غذايي براي گياه کاشته شده بايستي آثار کمبود عناصر غذايي در علائم مسموميت برخي عناصر را در گياه ملاحضه و تشخيص داد و بر اساس آن ترکيب مناسبي از محلول را بدست آورد.

1- فرمول غذايي هوگلند: اين فرمول غذايي توسط هوگلند و ارنون در سال 1950 در دانشگاه کاليفرنيا ارائه شده و براي کاشت انواع گياهان پرورشي مورد استفاده قرار مي گيرد. در جدول شماره 3 تر کيبات مورد استفاده مشاهده مي گردد.

جدول شماره 3:فرمول غذاي  هوگلند

اسيد موليبديک

سولفات مس

سولفات روي

کلريد منگنز

اسيد بوريک

سولفات منيزيم

منوفسفات آمونيوم

نيترات پتاسيم

نيترات کلسيم

مواد شيميايي

0/02

0/08

0/22

1/18

2/86

439

115

505/5

1181

گرم در 100 ليتر آب

  همچنين علاوه بر مواد فوق وجود يک محلول پايه آهن نيز لازم است. اين محلول پايه شامل 1 گرم عنصر آهن در يک ليتر محلول پايه است. 1 ليتر محلول پايه آهن، براي رقيق سازي در 1000 ليتر اب کافي است.
2- فرمول غذايي اشتاينر: فرمول غذايي ديگر که بيشتر براي کشت گوجه فرنگي استفاده مي شود فرمول اشتاينر است. در جدول شماره 4 ميزان ترکيبات مورد استفاده براي 1000 ليتر آب مشخص مي باشد.

جدول شماره 4: فرمول غذايي اشتاينر

Mo

Cu

Zn

B

Mn

Fe

Mg

Ca

K

P

N

عنصر

0/1

0/2

0/4

1

1-2

3

48

180

304

48

171

گرم در 1000 ليتر آب

3- فرمول غذايي کوپر: اين فرمول غذايي براي پرورش انواع گياهان مورد استفاده قرار مي گيرد ترکيب فرمول آلن کوپر بشرح جدول شماره 5 مي باشد.

جدول شماره 5: فرمول غذايي آلن کوپر

0/8

0/2

0/1

0/3

2

12

50

170

300

60

200

غلظت  گرم در 1000 ليتر

روي

موليبدن

مس

بر

منگنز

آهن

منيزيم

کلسيم

پتاسيم

فسفر

ازت

عنصر شيميايي خالص

 

0/44

0/37

0/39

1/7

6/1

79

513

1003

583

263

ترکيب شيميايي خالص در 1000 ليتر

 

سولفات روي

موليبدات آمونيوم

سولفات مس

اسيد بوريک

سولفات منگنز

کلات آهن E.D.T.A

سولفات منيزيم

نيترات کلسيم

نيترات پتاسيم

پتاسيم دي هيدروژن فسفات

ترکيب شيميايي خالص

 ضروري است پس از رقيق سازي محلول غذايي در 1000 ليتر آب نسبت به اندازه گيري PH و EC آن اقدام تا بتوان محدوده مورد نياز گياهان را رعايت نمود.
4- فرمول غذايي براي آب سبک و سنگين: فرمولهاي غذايي براي آب سبک که داراي املاح کلسيم و منزيم کمتري دارند و آب سنگين که ميزان املاح آن بيشتر است توسط (1991,Popadopoulos) تهيه و بکار گرفته شده. از اين ترکيبهاي غذايي که مختص سيستم هاي چرخشي در NFT مي باشد مي توان براي پرورش انواع گلها و سبزيجات در اوند کشت نيز بکار برد. در جدول 6 فرمول غذايي مصوص آب سبک و آبهاي سنگين ملاحضه مي گردد و چنانچه اب کمي سنگين و حالت بينابيني داشته باشد مي توان در محلول شماره 2 آن بميزان 1/5 کيلوگرم منو پتاسيم فسفات براي 1000 ليتر آب اضافه نموده انگاه ميزان 40 گيلوگرم سولفات پتاسيم را به 30 کيلوگرم در هزار ليتر آب تقليل داد. همچنين از محلول شماره 3 براي تنظيم PH محلول و در صورت لزوم تامين بخشي از نيتروژن و فسفر محلول استفاده مي شود.

جدول شماره 6: کودهاي فرموله شده براي کاربرد در آبهاي سبک و سنگين سيستم NFT

اسيد فسفريک

اسيد نيتريک

محلول
C

نيترات کلسيم

محلول
B

موليبدات امونيوم

سولفات روي

سولفات مس

اسيد بوريک

سولفات منگنز

کلات آهن

نيترات آمونيوم

سولفات منيزيم

سولفات پتاسيم

نيترات پتاسيم

محلول
A

منابع ترکيب

براي 1000 ليتر آب سنگين

24ml(%85)

54ml(%67)

50Kg

10Kg

40Kg

80Kg

0/24Kg

0/4Kg

3/0Kg(15%Fe)

0/6Kg

60Kg

40Kg

80Kg

مقدار

 

اسيد نيتريک

محلول
C

نيترات کلسيم

محلول
B

 

موليبدات امونيوم

سولفات روي

سولفات مس

اسيد بوريک

سولفات منگنز

کلات آهن

سولفات منيزيم

سولفات پتاسيم

نيترات پتاسيم

محلول
A

منابع ترکيب

براي 1000 ليتر آب سبک

 

7/9L(%85)

7/5Kg

 

10Kg

40Kg

80Kg

0/24Kg

0/4Kg

3/0Kg(15%Fe)

60Kg

30Kg

90Kg

مقدار

5- اصلاح محلولهاي بازيافت: با توجه به اينکه در روش آوند کشت آبياري چرخشي است و از محلول بازيافت استفاده مي شودف پاپادوپولوس فرمول ديگري بشرح جدول 7 تنظيم که براي اضافه کردن به محلول بازيافتي مي باشد و براي اين منظور هر ليتر از محلول بازيافت مخصوص آب سبک و سنگين مي توان اختلاط نمود و مورد استفاده قرار داد.

جدول شماره 7: فرمول غذايي براي محلول هاي بازيافت آب سبک و سنگين

روي

موليبدن

منگنز

آهن

مس

بر

عناصر ريز مغذي

منيزيم

کلسيم

پتاسيم

نيتروژن

عناصر اصلي

عناصر

0/09

0/5

1

4/5

0/2

0/4

59

58

490

192

گرم در 1000 ليتر آب

در طول مصرف محلول هاي غذايي استاندارد براي گياهان، در محلول بازيافتي از سيستم که به مخزن اصلي ريخته مي شود ميزان برخي عناصر کم و يا زياد مي شود. براي آشنايي نسبي با ميزان زياد يا کم بودن عناصر و حدود مناسب آنها بطور تقريب از جدول شماره 8 مي توان استفاده نمود.
بهتر است هر از گاهي محلول مورد نظر را به آزمايشگاه فرستاد تا ميزان عناصر مشخص، آنگاه پس از استاندارد سازي مجددا در چرخه مصرف قرار گيرد، هر چند براي سطوح خيلي کوچک آوند کشت در منزل اين اقدامات خيلي اقتصادي نمي باشد. در اين صورت يا محلول مازاد دور ريخته مي شود و يا اگر در چرخه مصرف مجدد قرار مي گيرد فواصل آبشويي را بايستي کوتاهتر نمود.
جدول شماره 8: (غلظت ppm=mg/l )

Zn

Mo

Mn

Fe

Br

Cu

S

K

P

Mg

Ca

N

نوع عنصر

0/05

0/01

0/5

2/0

0/5

0/1

200

100

50

50

100

150

کم

1

0/05

5/0

10

5/0

0/5

1000

400

100

100

500

100

زياد

0/5

0/02

2/0

5/0

1/0

0/2

400

300

80

75

200

250

مقدار مناسب

پس از آماده سازي محلول هاي غذايي لازم است از نياز گياهان به ميزان محلول غذايي در مراحل مختلف رشد اطلاع داشت. علاوه بر آن 4 عامل ديگر در ميزان مصرف محلول هاي غذايي بشرح زير تاثير گذار مي باشد:
1- دما: چنانچه دما از حدود مورد نياز بالاتر رود علاوه بر مصرف بيشتر محلول غذايي توسط گياه، مقدار بيشتري از آب محلول غذايي نيز تبخير مي گردد.
2- ميزان سطوح برگها و تعداد انها: هرچه سطح برگها  افزايش يابد ميزان مصرف محلول غذايي بالاتر مي رود.
3- ميزان سطح تماس محيط مرطوب بستر کاشت با هواي آزاد: بديهي است هر چه سطح تماس بيشتر باشد تبخير نيز بيشتر ي شود. که ممکن است به دو صورت باشد يکي افزايش سطح بستر مرطوب با هواي آزاد و دوم عدم استفاده از ليکا يا ماسه هاي درشت به عنوان پوشش بستر هاي مرطوب.
4- جنس شبکه هاي نگهدارنده بستر کاشت: که بعنوان مثال اگر از جنس سفال باشد مصرف محلول بالاتر مي رود.
علاوه بر مسائل فوق بايد توجه نمود که گياهان هميشه بخشي از عناصر غذايي را جذب مي نمايند و بخشي ديگر بصورت نمک در پاي ريشه ها باقي مي ماند که بمرور باعث تجمع نمک ها در بستر کاشت مي شود. توصيه مي گردد بطور متوسط هر يک تا دو هفته يکبار محيط کشت آبشويي شود. در مواقعي که مصرف بالاتر رود يا سطوح تبخير زياد باشد و يا محلول بازيافتي مجددا مورد استفاده قرا گيرد فواصل زماني بين دو آبشويي بايد کوتاهتر گردد. اين اقدام در آوند کشت زحمت زيادي ندارد و فقط دهانه مکش پمپ در يک ظرف آب تنها گذاشته مي شود و پس از چند دقيقه شستشو و جمع اوري آب خروجي مجددا چرخه محلول غذايي برقرار مي گردد.

 



کاربرد رباتیک در کشاورزی


منبع : keshavarzi2008 dot blogfa dot com slash post-13 dot aspx